Hindi ako tamad. As far as I’m concerned hindi ako tamad. Ako yung tipo ng tao na hindi natutulog kapag hindi ko pa tapos ang mga dapat kong gawin. Ako yung tipo ng tao na walang sinasayang na sandali para matapos ang mga dapat kong tapusin. Pero hindi na ako ganito ngayon. Parang tinamad na ako. Hindi lang sa pag-aaral kung hindi sa buhay sa pangkalahatan.
Akala ko dati invincible ako. Na ako yung tipo ng tao na hindi tinatablan ng pagod.
Pero masasabi ko ngayon na pagod na ako. Pagod at sawa na ako sa tinatakbo ng buhay ko. Masakit dahil hindi ko ito inaasahan. Hindi ito planado. Hindi ko ito naisip. Nakafocus lang ako sa isang bagay. Na makakapagtapos ako at makakahanap ng magandang trabaho – Regardless kung gusto ko ito o hindi. Mas mahalaga sa aking magtagumpay kaysa sumaya.
Pero hindi siguro ganun ang buhay. Sabi nga nila there’s more to life than possessions. Maganda na rin sigurong ganito para matauhan ako. Para Makita ko talaga kung ano ang mga pinakamahalaga sa buhay.
I am burned out. I hope to get out of this soon. I hope to find the path that I’m suppose to take.
hello! i was searching for the blog of Beero when your blog appeared in the search results. it presented a link to Beero’s account. i got curious with the content of your blog and so i started reading your posts, beginning from this one. indeed, it hit me straight to my wits. sapul na sapul ako especially with your line, “i’m blogging to COPE.” i could’ve said that in my blog, even for several times. but i didn’t. maybe i don’t want to acknowledge that i need to cope up or the sense of doing so. maybe i am not just as brave as you are.
good good work. i feel so comfortable with your posts. i can sincerely relate. keep posting!=)
hi there. yeah, i’m blogging to cope. that’s the reason why i got into blogging. i think it’s a healthy release. i may appear a loser here, but being able to release extreme emotions..it’s worth it.
but thanks. nakakataba ng puso 
to be honest with you, i don’t consider myself brave. sobrang dami kong fears and insecurities sa buhay. gusto kong isipin na ang blog na ito ay isa sa mga step para maovercome ko ang mga iyon